Cezary Haller de Hallenburg

Brat Józefa, Cezary Haller de Hallenburg urodził się w Jurczycach 17 kwietnia 1875 roku, jako czwarte dziecko Henryka Hallera i Olgi z Treterów. Szkołę średnią ukończył we Lwowie gdzie dyrektorem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w tym czasie był jego ojciec. Ukończył Akademię Wojskową w Wiedniu, a następnie służył w Korpusie Inżynierii w Przemyślu.

W czerwcu 1914 roku  pojął za żonę Marię Magdalenę Łęską. Wraz z matką przyczynił się do powstania skawińskiej spółdzielni „ROLA”. Dzięki Cezaremu Hallerowi powstała również droga do Radziszowa. Był bardzo zaangażowany w sprawy ludności polskiej Śląska Cieszyńskiego, a także stawał w obronie Polaków prześladowanych przez władze pruskie w Poznańskiem. Jako wyraz uznania dla sprawy angażowania się w losy społeczne i narodowe w 1911 roku wybrano go na posła do parlamentu austriackiego. Gdy gen. Józef Haller wypowiedział nieposłuszeństwo Austriakom, a część jego brygady została internowana przez Austriaków na Węgry, Cezary wystąpił w ich obronie. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił w szeregi Armii Polskiej. Wziął udział w obronie Śląska Cieszyńskiego gdzie 26 stycznia 1919 roku poległ w miejscowości Kończyce Małe (między Cieszynem a Zebrzydowicami ).

Osierocił dwoje dzieci - córkę Mariolę i syna Cezarego. Pośmiertnie został podniesiony do rangi majora i odznaczony krzyżem Virtuti Militari. Pochowany został w Dworach koło Oświęcimia – majątku rodowym Hallerów.

 

powrót